جراحی زیبایی بینی نه تنها ظاهر صورت را تحت تاثیر قرار می دهد ، بلکه می تواند مشکلات تنفسی را نیز برطرف سازد. با این حال، موفقیت جراحی بینی تنها به مهارت جراح در اتاق عمل محدود نمی شود؛ بلکه مراقبت های پس از عمل، به ویژه در روزها و هفته های اولیه، نقشی تعیین کننده در نتیجه نهایی دارند. یکی از چالش برانگیزترین و در عین حال خطرناک ترین عادات در این دوران، فین کردن است. بسیاری از بیماران پس از جراحی، به دلیل احتقان ، خشکی بینی یا وجود ترشحات و لخته های خون، احساس اصرار شدیدی به فین کردن می کنند. اما این عمل ساده و روزمره می تواند بسیار خطرناک بوده و تمام زحمات جراح و بیمار را به باد دهد. در این مقاله به بررسی دقیق عوارض فین کردن بعد از عمل بینی، آسیب های احتمالی به بخیه ها و ساختار بینی، زمان مناسب برای فین کردن و پاکسازی داخل بینی خواهیم پرداخت.
چرا فین کردن بعد از جراحی خطرناک است؟
برای درک خطرات فین کردن، باید بدانیم که در داخل بینی پس از جراحی چه می گذرد ، در طی عمل رینوپلاستی، جراح استخوان ها و غضروف های بینی را برش می دهد، تغییر شکل داده یا در جای جدید ثابت می کند. برای محافظت از این ساختارهای جدید، پوست بینی از بافت های زیرین جدا شده است. در پایان عمل، بهترین جراح بینی تهران برای جلوگیری از خونریزی و جمع شدن خون زیر پوست (هماتوم)، معمولاً تامپون هایی در داخل بینی قرار می دهد یا از گچ ها و اسپلینت های خارجی استفاده می کند. حتی پس از خارج کردن تامپون ، بافت های داخلی بینی بسیار حساس، متورم و ملتهب هستند. رگ های خونی کوچکی که در حین عمل بریده شدهاند، در حال ترمیم هستند و لخته های خونی نقش پانسمان طبیعی را بازی می کنند.
حالا تصور کنید که در این شرایط حساس، شما را فین می کنید و فین کردن یک فشار ناگهانی و بسیار شدید را در حفره بینی ایجاد می کند. این فشار که گاهی به چندین برابر فشار طبیعی تنفس می رسد، مستقیماً به دیواره های ضعیف شده بینی، بخیه های داخلی و غضروف های در حال جوش خوردن منتقل می شود.
عوارض فین کردن بعد از عمل بینی برای بخیه ها
یکی از اولین خطرات فین کردن پس از جراحی، آسیب به بخیه ها هستند ، در جراحی های بینی، دو نوع بخیه خارجی (روی پوست ستون بینی) و بخیه های داخلی استفاده می شود. عمدتا بخیه های داخلی به دلیل محل قرارگیری بسیار ظریف هستند و وظیفه دارند لایه های مخاطی و غضروفی را به هم نزدیک نگه دارند تا جوش بخورند. فشار ناشی از فین کردن می تواند باعث شود این بخیه ها پاره شده یا از بافت جدا شوند. وقتی بخیه شل شود، لبه های زخم از هم فاصله می گیرند و فرآیند بهبود مختل می شود.
باز شدن بخیه های بینی ناشی از فین کردن منجر به ایجاد زخم های باز در داخل بینی می شود. وقتی این زخم ها بهبود می یابند، ممکن است بافت اسکار (بافت زخم) ضخیم و نامنظمی تشکیل دهند. این بافت های اسکار می توانند باعث تنگی مجاری تنفسی شده و در نهایت نیاز به عمل جراحی مجدد برای ترمیم داشته باشند. فین کردن می تواند رگ های خونی کوچکی که لخته شدهاند و در حال ترمیم بودند را دچار آسیب کند. این امر باعث خونریزی مجدد می شود که گاهی آنقدر شدید است که نیاز به بررسی توسط جراح بینی دارد.
آسیب های ناشی از فین کردن به ساختار بینی
به طور کلی فین کردن بعد از جراحی علاوه بر بخیه ها، می تواند به خود استخوان و غضروف بینی نیز آسیب های جدی و غیرقابل جبرانی وارد کند. فشار شدید هوا در حین فین کردن می تواند غضروف هایی که تازه در جای جدید تنظیم شدهاند را جابجا کند. به عنوان مثال، اگر جراحی برای اصلاح قوز بینی انجام شده باشد، فین کردن ممکن است باعث شود غضروف ها به سمت کناره ها حرکت کرده و بینی دوباره کج شود یا فرم نامتقارن پیدا کند.
علاوه بر آن سپتوم بینی پس از جراحی بسیار حساس است ، فین کردن شدید می تواند باعث پارگی مجدد سپتوم شود. این امر می تواند منجر به ایجاد سوراخ در سپتوم شود که باعث خس خس ، خشک شدن مخاط بینی و تشکیل زخم های مزمن می شود. همچنین فین کردن شدید در زمان عدم بهبودی کامل ممکن است باعث انحراف مجدد سپتوم شود که مشکل تنفسی بیمار را باز می گرداند. در نهایت باید گفت که فین کردن جریان خون را در ناحیه صورت به شدت افزایش می دهد. افزایش ناگهانی فشار خون ناشی از فین کردن باعث می شود مایعات از دیواره های رگها به بافت های اطراف نشت کنند. این امر منجر به ورم و کبودی شدیدتری می شود که روند بهبود را روز ها به تاخیر می اندازد.
